Het is augustus 1991 als de 38-jarige Johan Dolstra plaatsneemt achter zijn typemachine. Een jaar eerder is hij in contact gekomen met E.J. Kwint van een club uit Steenwijk, Olde Veste genaamd. De vereniging is op zoek naar een jeugdcoördinator — en daar hoeft Johan niet lang over na te denken.
Hij draait een leeg A4’tje in de typemachine en begint te typen:
Een kennismaking met onze jeugdcoördinator: Johan Dolstra.
“Nu de vakanties ten einde zijn en het nieuwe voetbalseizoen met de eerste trainingen en oefenwedstrijden weer voor de deur staat, lijkt het mij goed om mijzelf middels dit stukje nader voor te stellen…”
Verderop schrijft hij:
“Daar behoefde ik niet zo lang over na te denken, want het is steeds mijn wens geweest om bij zo’n vereniging als Olde Veste, met altijd veel (goede) jeugdteams, aan de slag te mogen. Een vereniging met aspiraties om de totale club op een hoger plan te brengen.”
De jonge Johan kon toen nog niet vermoeden dat zijn avontuur pas 34 jaar later, op 31 december 2025, ten einde zou komen.
Pagina uit Olde Veste Nieuws 1991
Een club in beweging
In de jaren die volgden maakte Johan vele voorzitters mee. Van Cor Bakker tot Sandra Lampe — met allemaal werkte hij intensief samen. Zijn wens én opdracht om Olde Veste naar een hoger niveau te tillen liep als een rode draad door die jaren.
De auteur van het boek 50 Jaar vv d’Olde Veste ’54 – ‘Loat ze niet skieten’ begon zijn hoofdstuk over Johan als volgt:
Gouden kracht voor Olde Veste
Voetbalvereniging d’Olde Veste heeft in de vijftig jaar dat ze bestaat altijd een grote jeugdafdeling gehad. Maar het aantrekken (1991) van Johan Dolstra, als man die de jeugd onder zijn hoede zou krijgen, was achteraf een gouden greep van het jeugdbestuur. Dat bestuur stond destijds onder leiding van voorzitter Andries Huberts. In eerste instantie kreeg de in Meppel woonachtige Johan Dolstra de verantwoordelijkheid over de pupillenafdeling. Na drie seizoenen nam Johan de totale jeugdafdeling onder zijn verantwoordelijkheid.
Volgens Johan zelf kwam een belangrijk keerpunt in 1996, toen met Harold Groenewoud een jonge, ambitieuze trainer werd aangesteld. De weg omhoog werd ingezet: voor het prestatiegerichte seniorenvoetbal, maar zeker ook voor de aanstormende jeugd.
Uit het jubileumboek 50 Jaar vv d’Olde Veste ’54 – ‘Loat ze niet skieten’.
Kweekvijver voor talent
In al die jaren ontwikkelde Olde Veste zich tot een ware kweekvijver voor talent — niet alleen voor spelers, maar ook voor trainers. De jeugdafdeling floreerde en kende halverwege de jaren 2000 alle A-, B- en C-teams op landelijk divisieniveau.
In het eerder genoemde boek “Loat ze niet skieten” omschreef de auteur deze periode als volgt: “De promotie van de A-junioren naar de derde divisie, een grens waar diverse elftallen al een aantal jaren tegenaan hikte, en die van de D-pupillen naar de topklasse, waarin deze teams vele jeugdelftallen van betaald voetbalorganisaties als tegenstander treffen, mogen als kroon op het werk van Johan Dolstra worden gezien.”
In 2007 werd Olde Veste A1 zelfs kampioen van de landelijke derde divisie door vv Heerenveen met 5-0 te verslaan. Olde Veste A1, B1, C1 speelden op een gegeven moment allemaal tweede divisie terwijl het eerste team van de pupillenafdeling op het hoogst haalbare niveau speelde.
Maar Johan wist ook talentvolle trainers van Olde Veste aan zich te binden waardoor deze niet alleen een stap maakten in hun eigen carrière maar ook de vereniging naar een hoger plan brachten.
Talentvolle trainers als Menno van Dam, Arno Hoekstra en Jasper Bouma zetten bij Olde Veste belangrijke stappen in hun ontwikkeling en stroomden door naar hoog spelende verenigingen in de regio. Waarbij Menno van Dam, momenteel hoofdtrainer bij FC Emmen, de meest aansprekende is.
De successen hadden ook een schaduwzijde. Tussen 1998 en 2000 kwam een ledenstop voor de jeugd nadrukkelijk in beeld, simpelweg omdat de capaciteit van het sportcomplex tekort begon te schieten. Dat Olde Veste deze periode toch wist te overbruggen, was te danken aan de inzet van talloze vrijwilligers die de handen uit de mouwen staken: er werden extra kleedkamers gerealiseerd en de kantine werd uitgebreid.
Foto: Sieb van der Laan
Rinus Michels Award (2008)
Een absoluut hoogtepunt volgde in 2008. Olde Veste werd als vijfde club van Nederland onderscheiden met de Rinus Michels Award voor beste jeugdopleiding. Johan was trots — en terecht. Samen met Erik Hilbrink, Harry van Dalfsen en Theo Heegsma was hij erbij in het Tilburgse Willem II-stadion toen Wiel Coerver de Oeuvreprijs ontving uit handen van Kees Rijvers (Teun van Noorloos kon er die dag niet bij zijn vanwege zijn werkzaamheden tijdens het Cor Bakker toernooi). Rijvers nam zijn pet af als eerbetoon en omhelsde Coerver innig: een ontroerende erkenning voor een leven lang voetbal. Johan straalde van oor tot oor. Het moment zette niet alleen Wiel Coerver, maar ook Olde Veste nadrukkelijk op de kaart. Een mooie bijkomstigheid was de warme onthaal van de mannen bij terugkeer in Steenwijk waar op dat moment het Cor Bakker/KIKA toernooi werd gespeeld.
vlnr: Johan Dolstra, Harry van Dalfsen, Theo Heegsma en Erik Hilbrink.
vlnr: Johan Dolstra, Wiel Coerver en Erik Hilbrink.
Rinus Michels Toernooi
Uit deze award vloeide later het Rinus Michels Toernooi voort. Op 15 juni 2019 was Olde Veste gastheer van dat toernooi, dat toen aan zijn twaalfde editie toe was.
Het toernooi werd voor het eerst georganiseerd in 2008 en kende destijds deelname van de eerste vijf winnaars van de Rinus Michels Award: Rohda Raalte, Quick ’20, AFC, Alphense Boys en d’ Olde Veste ’54.
Twee jaar voor 2019 werd de opzet aangepast en opgesplitst in een editie West en een editie Oost. Editie Oost vond plaats bij Olde Veste. Deelnemende clubs waren Rohda Raalte, Quick ’20, d’ Olde Veste ’54, DVS ’33 en Flevo Boys. Er werd gespeeld in drie leeftijdscategorieën: JO13, JO15 en JO17.
Misschien was het wel dit toernooi dat Johans voorliefde voor toernooien aanwakkerde: Cor Bakker toernooi, schoolvoetbal toernooi, VTT Toernooi, 4×4 toernooi dat helaas niet van de grond kwam en natuurlijk het zaalvoetbaltoernooi. Overal was hij, al dan niet indirect, bij betrokken.
Zaalvoetbal: pionieren in de winter
Bij het eerder genoemde zaalvoetbal speelde Johan een belangrijke rol. In de seizoenen 1998, 1999 en 2000 waren er in Steenwijk en Oldemarkt grote beperkingen qua accommodatie. Toch werd, met ondersteuning van de KNVB en onder andere Jan Fledderus, gezocht naar mogelijkheden om in de winterstop zaalvoetbal te organiseren.
In 2001/2002 nam Johan het initiatief om weer zelfstandig zaalvoetbal op te zetten, samen met verenigingen uit Oldemarkt/Willemsoord, Steenwijk, Steenwijkerwold, Steenwijker Boys en Olde Veste. Later sloot ook Giethoorn aan.
Er werd gespeeld in sporthallen in Oldemarkt, met beperkingen in De Meenthe in Steenwijk, en zelfs in een tennishal in Tuk. Samen met commissieleden als Hendrik Jan Doorten, Henry Ridder en Rudy de Graaf werd het georganiseerd.
“Wat een plezier hebben we gehad om dit te organiseren,” zei Johan tijdens zijn speech op zijn afscheidsreceptie.
Toen corona kwam werd het stil rondom het zaalvoetbal, niets mocht meer en het concept leek een stille dood te sterven. Uiteindelijk bleef Johan alleen over en weigerde om, na al die jaren, het toernooi op te geven.
In het seizoen 2024/2025 kreeg zijn bemoeienissen bij het zaalvoetbal een blijvende erkenning: het zaalvoetbaltoernooi werd omgedoopt tot het Johan Dolstra Jeugdzaalvoetbaltoernooi. Een geweldige beloning voor vele jaren werk. Maar het was niet de eerste keer dat zijn inzet officieel werd gezien. Al in 2009 werd Johan, mede op initiatief van de eerder genoemde Teun van Noorloos, benoemd tot Lid in de Orde van Oranje-Nassau.
Altijd méér dan één rol
Dat Johan een breed verantwoordelijkheidsgevoel had, bleek uit zijn vele nevenactiviteiten. Jaarlijks was hij aanwezig op stagemarkten van Eekeringe en RSG Tromp Meesters. Dankzij zijn netwerk was jarenlang een sportzaal beschikbaar voor de Magic Mini’s en ondersteunde Eekeringe structureel het 4×4-toernooi met spelleiders.
Ook buiten de lijnen was Johan actief. Zo was hij betrokken bij het Project Jeugdsportfonds Gemeente Steenwijkerland. Eind 2019 werd een projectgroep gevormd om het fonds inhoudelijk goed op te tuigen en vooral ook breder bekend te maken. In deze overleggroep zaten onder anderen oud-wethouder Jacques Wagteveld en Johan zelf.
Johan dacht ook mee over praktische zaken binnen de club. Samen met Albert Strijker werkte hij een voorstel uit voor een nieuwe opzet van het oud-papier inzamelen, inclusief het plaatsen van een container bij de club. Een initiatief dat Olde Veste geen windeieren heeft gelegd.
Een van de vele momenten waarop cursisten trots hun scheidsrechtersdiploma in ontvangst mochten nemen.
Daarnaast liet Johan zich maandelijks horen in de clubkrant met de vaste rubriek ‘Van de algemeen jeugdcoördinator’. In zijn bijdragen nam hij alle teams mee: hoe ze ervoor stonden, waar ze zich ontwikkelden en waar aandacht nodig was. Inge Wierda, jarenlang redactielid van de clubkrant en één van de kartrekkers van de damesafdeling, herinnert zich vooral zijn betrokkenheid bij die tak van de club. “Johan maakte in zijn verslagen geen enkel onderscheid tussen jongens en meisjes — voor hem telde alleen het spel en de ontwikkeling.”
Al jaren fungeerde Johan als vast aanspreekpunt voor de scouting van PEC Zwolle en sc Heerenveen, een rol waarin zijn overzicht en betrouwbaarheid opnieuw van grote waarde waren. Willie Muntz, Henk van der Meulen en Atze Vermaning zochten Johan altijd op in het wedstrijdsecretariaat voor een bakje koffie, een praatje en tips.
En dan was er nog de sinterklaasviering. Wat Johans rol daarin precies was, laten we vanwege jonge lezers maar in het midden — maar dat hij ieder jaar een sleutelrol speelde, was voor iedereen duidelijk. Johan zou Johan niet zijn als hij daarbij alleen naar zijn eigen bijdrage keek. Hij had altijd oog voor het grotere geheel en benadrukte steevast de inzet van de mensen om hem heen. Namen werden genoemd, waardering uitgesproken: Manon, Ilja, Menno, Rianne om er maar een paar te noemen.
Opleiden als fundament
Maar misschien beleefde Johan zijn grootste plezier aan het opleiden van scheidsrechters en trainers. In nauwe samenwerking met de KNVB was hij binnen Olde Veste de drijvende kracht achter de ontwikkeling van de club als opleidingsvereniging — een plek waar leren, begeleiden en groeien centraal stonden. In 2016 ontving de vereniging het Fair Play-certificaat, uit handen van scheidsrechter Kevin Blom. Afgelopen zomer werd dit certificaat opnieuw verlengd.
Docent Lennart Fledderus was een vaste gast bij cursussen. Johan was altijd aanwezig, regelde de kantine, zorgde voor een fotograaf en schreef de volgende dag een bericht voor op de website. Nog afgelopen maand was hij initiator van een KNVB VC1 Junioren-cursus bij Olde Veste, met cursisten uit Oosterwolde, Genemuiden, Heino, Kraggenburg en Hoevelaken.
Het Olde Veste scheidsrechterskorps van 2016 met Kevin Blom (in het blauwe shirt) naast Johan Dolstra. Lennart Fledderus (in het rode shirt) namens de KNVB.
Op zijn afscheidsreceptie ontving Johan uit handen van KNVB-ambassadeur Minne Modderman de zilveren KNVB-speld. “Het komt niet vaak voor dat we met vijf man aanwezig zijn,” sprak Modderman met bewondering. “Je inzet op zoveel vlakken is van grote waarde geweest.”
Diezelfde avond werd Johan door voorzitter Sandra Lampe benoemd tot Lid van Verdienste van Olde Veste.
Voorzitter Sandra Lampe overhandigd Johan het certificaat van Lid van Verdienste.
Johan ontvangt de oorkonde en bijbehorende zilveren speld van KNVB-ambassadeur Minne Modderman.
De kern blijft
De typemachine van weleer heeft plaatsgemaakt voor WhatsApp en e-mail, maar Johan Dolstra is in de kern dezelfde gebleven. Door de wol geverfd, ja, maar met dezelfde scherpte als vroeger: oog voor detail, altijd bezig om dingen te regelen, het overzicht bewaren en erop letten dat afspraken geen loze woorden blijven.
Tijdens een drukbezochte receptie op vrijdagavond 21 november heeft Johan afscheid genomen als wedstrijdsecretaris van de voetbalvereniging d’Olde Veste. Onder toeziend oog van vele genodigden nam hij, na het ontsteken van een blauwe en gele kaars, de tijd om op geheel eigen wijze iedereen te bedanken.
Johan is nog lang niet klaar om achter de geraniums te zitten, hij gaat met Leny, kinderen en kleinkinderen leuke dingen doen en wellicht zien we hem binnenkort terug in dienst van de KNVB, de organisatie waar hij zoveel voor gedaan heeft.
Johan, geniet van de dingen die nog komen.
Vanuit Flevoboys altijd fijne communicatie gehad.
Een echte clubman waar olde veste trots op mag zijn.
Met vriendelijke groet,
Joost Cornelis van flevoboys